Wieniec bożonarodzeniowy z czerwoną kokardą

Od czego zacząć ten wieniec?

Od kokardy. Dokładny środek wzoru wypada w pustym wnętrzu wieńca, więc w samym centrum nie ma czego haftować. Odlicz kratki w dół od środka kanwy do węzła kokardy i tam postaw pierwsze krzyżyki muliną DMC 347. Kokarda jest największym kształtem na wzorze i leży dokładnie na pionowej osi, dzięki czemu wszystkie liście łatwo potem do niej odnieść.

Tą samą czerwienią wyhaftuj od razu owoce: jeden u góry, po jednym po bokach i dwa na dole po prawej. Te dwa stykają się i na wzorze tworzą jedną plamę, najlepiej liczyć je razem. Potem przychodzi kolej na ciemną zieleń 500, której jest najwięcej, 608 krzyżyków, a po niej na średnią zieleń 911. Trzy złote liście w kolorze 19 zostaw na koniec, bo jasna mulina dłużej pozostaje czysta, gdy ciemne partie są już gotowe.

Co jest tu łatwe, a na co uważać?

Liście są szerokie, wypełnienia jednolite, a cały wzór to pełne krzyżyki, dlatego na Boże Narodzenie to spokojna robota na mniej więcej 17 godzin. Uważniej licz przy czubkach liści na zewnętrznej krawędzi. Zwężają się tam małymi schodkami i jedna pomyłka w kratkach od razu zmienia sylwetkę, więc przed przejściem do kolejnego liścia porównaj czubek ze wzorem.

Jaką kanwę wybrać i co wyhaftować w środku?

Tkanina wokół liści i wewnątrz koła zostaje niewyhaftowana, więc jej kolor jest częścią obrazka. Na białej kanwie złote liście są wyraźniejsze, na kremowej wyglądają łagodniej. Czerwona tkanina schowa kokardę, a zielona połowę liści.

We wnętrzu zmieści się krótkie imię albo rok. Rozrysuj litery na papierze w kratkę, wyśrodkuj je i wyhaftuj ciemną zielenią lub czerwienią z tych samych motków. Z krótkim nazwiskiem powstanie ozdoba na drzwi, a z rokiem pamiątka pierwszych świąt dziecka. Bez napisu wieniec też wygląda na skończony i może zostać w małym tamborku, powieszony na ścianie albo na choince.